Wilgotność drewna 8-4-12% uzyskuje się dzięki sztucznemu suszeniu materiałów drzewnych w suszarniach lub w pomieszczeniach zamkniętych i ogrzewanych. Drewno całkowicie suche można uzyskać jedynie w warunkach laboratoryjnych w wyniku suszenia sztucznego w temperaturze 100°C, chroniąc przed wchłanianiem wilgoci z otoczenia.
Rozróżnia się wilgotność techniczną drewna, związaną z wymaganiami obróbki oraz wilgotność użytkową zależną od jego zastosowania i warunków użytkowania. Wilgotność techniczna powinna być równa lub mniejsza o 2% od wilgotności użytkowej.
Stosowanie drewna zbyt wilgotnego lub nadmiernie suchego jest szkodliwe; dlatego producent i odbiorca powinni dbać, aby wilgotność sklejka była zgodna z obowiązującymi normami.
Oznaczanie wilgotności drewna. Oznaczanie wilgotności drewna odbywa się różnymi metodami, które dostarczają wyników bardziej lub mniej dokładnych, lecz wystarczających do celów techniczno-użytkowych. Są to następujące metody: suszarkowo-wagowa, destylacyjna oraz metoda pomiaru wilgotnościomierzem elektrycznym.
Najczęściej stosuje się metodę suszarkowo-wagową. Jest ona pracochłonna, lecz zapewnia uzyskanie względnie dokładnych wyników badań. Do oznaczenia wilgotności drewna ww. metodą przygotowuje się próbki o wymiarach 20 x 20 x 20 mm lub 20 x 20 x 30 mm, pobrane z środkowej partii danego materiału i odpowiednio ponumerowane.
Ważenie próbek, zwłaszcza o masie mniejszej od 20 g, odbywa się w szklanym naczynku wagowym. Powinno one być czyste, suche i poprzednio dokładnie zważone. Ważenie próbek i naczynek odbywa się na wadze technicznej z dokładnością do 0,01 g lub na wadze analitycznej z dokładnością do 0,001 g, zależnie od potrzeb określających dokładność wyników badań. Po zważeniu badane próbki umieszcza się w elektrycznej suszarce laboratoryjnej , wyposażonej w urządzenia do automatycznego regulowania temperatury. Suszenie próbek odbywa się w naczynkach (pokrywki naczynek układa się obok) lub bez naczynek wagowych w temperaturze 100±5°C.
Tags: rząd, wynik, urząd, auto, live