Pierwszy dzień konferencji o granicie rozpoczął się w gmachu Rektoratu Uniwersytetu Wrocławskiego, w sławnej auli Leopoldina. W imieniu Komitetu Organizacyjnego gości powitali: J.Wiszniewska (PIG) oraz B. Bagiński (WG UW).
Na zakończenie uroczystości głos zabrał prof. Alfred Majerowicz, który powitał uczestników konferencji w języku francuskim, a także omówił znaczenie “wrocławskiej szkoły” petrograficznej i jej dorobek w rozpoznawaniu granitów sudeckich. Zakończeniem części oficjalnej było pamiątkowe zdjęcie na tle pięknej, gościnnej auli Leopoldina.
W trakcie sesji plenarnej, która odbyła się w Sali Rzewuskiego na Wydziale Fizyki, wygłoszone zostały trzy wprowadzające wykłady, które naświetliły podstawowe zagadnienia genetyczne granitu polskiego różnego wieku na tle złożonej geologii Polski.
Problematykę petrologii najstarszych granitów w Polsce przedstawiła doc. Janina Wiszniewska w referacie współautorskim z mgr Ewą Krzeminską, omawiając rezultaty badań geochemicznych i geochronologicznych paleoproterozoicznych granitu pochodzącego z czterech głębokich otworów wiertniczych, zlokalizowanych na obszarze północno-wschodniej Polski, wraz z nową interpretacją i implikacjami paleotektonicznymi. Późnopaleoproterozoiczne (1,83–1,80 mld) granity o cechach wulkanicznego łuku (VAG) z rejonu Rajska, Pietkowa, Okuniewa zmieniają obraz prekambryjskiego paleośrodowiska w centralnej części Polski i znacząco wpisują się w ewolucję orogenu swekofeńskiego na obszerze południowej Fennoskandii.